Recensie

Recensie Water

Geschreven door Holly Black
Uitgegeven door Boekerij

Vandaag kun je mijn recensie van Water van Holly Black lezen en vanaf Maandag 13 september begint de Water-Week van de ambassadeurs van Boekerij! Bij Nerdygeekyfanboy, Booksbeersandbeyond, Booksandsparkles, Zonenmaan en mij zul je de hele week dingen kunnen vinden die in het thema staan van Water!

Als klein meisje had Kaye drie Faerievrienden van wie ze dacht dat ze denkbeeldig waren. Als ze jaren later een zwaargewonde Faerie aantreft en zijn leven redt, realiseert ze zich dat de fantasiewereld uit haar jeugd maar al te echt is – en gevaarlijker dan ze ooit had kunnen vermoeden. Tegen wil en dank raakt Kaye verstrikt in een eeuwenoude machtsstrijd tussen twee rivaliserende Faerierijken. Voor hen is ze slechts een pion in een strijd die haar dood zou kunnen worden. Kaye is echter niet van plan zich zomaar gewonnen te geven, en roept de hulp in van een mythisch waterwezen. Maar in het land van de Faeries heeft alles een prijs.

Na het daverende succes van de Wrede Prins boeken van Holly Black, viel het te verwachten dat deze pareltjes ook vertaald zouden worden. En ook deze is weer in een prachtige editie uitgekomen. Het blauwe boekblok met roze naked cover geeft een ontzettend mooi contrast en de artwork aan de binnenkant maakt het helemaal af.

Helaas vond ik de inhoud niet altijd even goed als de buitenkant. Op het begin vond ik het verhaal wat te snel gaan en van de hak op de tak springen. Hoe het nu precies zat met haar ‘krachten’ en magische wezens om zich heen, was maar niet echt duidelijk. Gelukkig kwam hier op de helft van het boek wel verbetering in. Het verhaal werd spannender en grote reveals waren erg tof.

Kaye vond ik zelf een erg interessant personage. Zoals we kennen van Holly Black schrijft ze niet over goede personages, maar hebben zelfs de hoofdpersonages zo wel hun steekje los. Dit was zeker ook met Kaye. Ze is echt een beetje klaar met haar moeders gedoe en de verwachtingen van haar. Ze trekt liever haar eigen pad en hoewel je soms denkt dat dit we erg intens is, snap je dit later in het verhaal wel beter.

De andere belangrijkste personage, namelijk Roiben, vond ik persoonlijk nog een beetje te vlak. Je leert niet echt goed zijn persoonlijkheid kennen, maar hopelijk komt dit meer naar voren in de volgende delen. Ik kon voor nu hem nog niet echt peilen. Dit had ik ook met meer personages, zoals Corny en Janet. Ze waren wel onderdeel van het verhaal, maar het had naar mijn gevoel makkelijk zonder hen gekund. As ze wat meer diepte hadden gehad, had dat mijn mening wel anders gemaakt waarschijnlijk.

De reveal over Kaye zelf vond ik daarentegen echt heel tof en had ik niet helemaal verwacht. Ik ben heel erg benieuwd wat dit gaat brengen in de volgende delen, wanneer ze zichzelf beter leert kennen.

Het einde vond ik nagenoeg een beetje te chaotisch. Ik gok erop dat dit ook wel een beetje opzettelijk was, aangezien dat erg past bij het Faerie volk, maar het was me net iets té wispelteurig. Ik zal niet te veel ingaan op de inhoud in verband met spoilers, maar ik denk dat het veel interessanter was geweest als het wat meer uitgerekt was geweest en de spanning veel hoger gezet was tot de climax op het einde.

Wat we niet moeten vergeten, is dat dit de boekenserie is die ze vóór de Wrede Prins schreef. Waarschijnlijk was ze in deze serie nog een beetje aan het groeien in haar stijl qua faerie werelden. Ik kijk er dan ook erg naar uit om de verhaallijn sterker te zien worden in de volgende delen. Ik denk dat dit een goede opstap is naar de spanning die we hopelijk meer krijgen in deel 2 en echt past bij Holly Black. Ik kijk ernaar uit om het tweede deel te lezen!

7 /10

Brief aan Charlie (Heartstopper)

Lieve Charlie,

Ik zou willen dat ik deze brief daadwerkelijk kon sturen, want dat zou betekenen dat je echt was. En mensen zoals jij hebben we meer nodig in deze wereld. De eerste keer dat ik je tot leven zag komen in de woorden en fantastische tekenstijl van Alice Oseman, wist ik dat jij en je vrienden levens gingen veranderen. Ik heb zo veel respect en liefde voor je. Zelf met alles wat je tegen zit, blijf je sterk overeind staan. Je bent een voorbeeld voor mensen die zowel al out zijn als degene die er nog mee struggelen. In deze tijd zou je denken dat mensen veel meer open staan voor open liefde, maar helaas is dit niet altijd de realiteit. Zelf ben ik voor mijn eigen familie nog steeds niet uit de kast en heeft het ook een tijdje geduurd voordat ik open was tegen mijn vriend over mijn biseksualiteit. En daarom is het zo goed om verhalen te blijven horen, zoals die van jou.

Wat ik gewoon wil je dat je onthoudt, is dat je het waard bent. Je bent liefde waardig en krijg nooit het gevoel dat je dat niet verdient. Ga nooit meer settelen voor iets als die idioot Ben, want die is jou niet waardig. Je verdient alle liefde in de wereld en ik hoop dat je dat kunt vinden met Nick. Geef hem niet op, hij is nu nog aan het struggelen met zichzelf, maar met zo’n mooie persoonlijkheid als die van hem, weet ik dat het goed gaat komen. Ik kan niet wachten om jullie samen te zien komen en allebei de liefde te krijgen die jullie verdienen.
We hebben meer mooie verhalen zoals die van jou nodig en ik kan niet wachten om deze verder te zien groeien, van jou en je vrienden door de komende boeken heen.
Lieve, lieve Charlie, was je maar echt. Maar gelukkig mag ik nog lang van je genieten in de komende boeken en de Netflix serie. Ik kan niet wachten!

Met veel liefde,

Rosanna

Recensie Spoiler Alert

Geschreven door: Olivia Dade
Uitgegeven door: Zomer en Keuning

Spoiler Alert’ van Olivia Dade is een heerlijke rom-com over April, die haar fan fiction en cosplay-hobby voor iedereen verborgen houdt. Als ze besluit een foto te posten waarop ze verkleed is als een personage uit een populaire tv-serie, gaat ze viral, zowel bij supporters als bij haters die reageren op haar plus-size. Maar als Marcus, de hoofdrolspeler uit de serie en stiekem ook een anonieme fan fiction-schrijver, haar foto en de negatieve reacties ziet, besluit hij haar op date te vragen. De date verloopt rampzalig, maar dan blijkt dat ze elkaar al beter kennen dan gedacht.

Toen ik hoorde over dit boek, wist ik dat ik hem móest hebben! Cosplay? Yes, please. Fat positive rep? Yes, give me more. Steamy? Hell yeah!
Ik was vanaf de eerste pagina verliefd op April. Ze is een sterke vrouw met een grote mond die graag haar eigen pad volgt. Ze is onzeker over zichzelf en vooral over hoe anderen haar liefde voor de serie Gods of the Gates kunnen zien. Maar ze is nooit op haar mondje gevallen en het moment dat ze de ruimte heeft om te haar liefde van de daken te schreeuwen, doet ze het. En dit zet door het hele boek door. Op date met een superhotte man die in haar favoriete serie speelt? Prima, maar als hij één verkeerd ding zegt, oprotten! Soms zit die stekeligheid haar wel in de weg, maar door het boek heen, leert ze hier steeds beter mee om gaan.

Ik vond Marcus ook een heerlijke man. Ik vond het zo fijn dat hij zo écht was. We hebben allemaal wel eens de neiging om te grappen over die leeghoofd van een acteur die er wel knap uit ziet, maar in dit boek krijg je juist een kijkje in het hoofd van zo’n acteur en ontdek je dat je toch totaal fout zat met je opmerking. Zijn dyslexie speelt een flinke rol in zijn verhaal, en dat vond ik juist zo interessant, omdat daar eigenlijk nooit op gefocust wordt.

Maar wat dit boek zo ontzettend goed maakt is de kracht van April. Natuurlijk is ze onzeker op momenten, maar dit is ook niet vreemd met ouders en mensen om zich heen die haar al te vaak hebben gewezen op het feit dat ze, in hun ogen, te dik is. Maar April kent haar eigen zelfwaarde en door het boek heen zie je dit alsmaar groeien en dit vond ik zo fijn! Ik heb zelf helaas ervaring met familieleden om me heen die mijn gewicht blijkbaar hun zaak vinden, waardoor het zo empowering was om te zien hoe April zich daar van losrukt. Ze voelt echt als een voorbeeld voor me. En ik denk dat ze dat voor velen is die het boek lezen.

Maar je denkt toch niet dat ik het niet over de spicy scènes ga hebben, he? Want oelala, wat was het heerlijk om deze scènes te lezen en ook gewoon te zien hoe respectvol en sexy er mee om gegaan kan worden. Ik vond het heerlijk. De oprechte lust van Marcus naar April kon ik alleen maar van genieten. Wat een héérlijk boek!

Ook de geeky stukken in het boek waren ontzettend leuk om te lezen! Als iemand die zelf ook graag cosplayt maar hier best onzeker over is, waren deze stukken ook echt een genot. Ik kan niet wachten om zelf weer rond te lopen in mijn favoriete cosplay nu!

Hoewel YA altijd mijn favoriete genre zal blijven, merk ik wel dat nu ik wat ouder wordt, ik wel enorm geniet van het lezen over karakters die al wat ouder zijn. Ik ben nu langzaamaan wel een beetje klaar met de high school verhalen op momenten. Ik vond het ook heel fijn om te zien dat deze twee juist zo echt waren. Ze zijn allebei al op leeftijd, hebben een goede baan, maar zijn nog steeds onzeker en hebben problemen met hun ouders. Ook dit vond ik zo leuk.

Natuurlijk, dit boek was op niet alle momenten heel realistisch. ik denk dat irl het niet zo snel zal gebeuren dat je gaat daten met iemand van je favoriete serie, maar ik stoorde me hier helemaal niet aan. Juist omdat het boek over het algemeen zo realistisch en eerlijk was. Ik vond het heerlijk om te lezen en hoop ten zeerste dat er meer boeken gaan komen. Ik wil bijvoorbeeld wel wat meer weten over Alex en Lauren…;)

10/10

Recensie De genezer van Zalindov

Geschreven door Lynetti Noni
Uitgegeven door Boekerij

De zeventienjarige Kiva Meridan zit al tien jaar vast in Zalindov: de beruchtste gevangenis van Wenderall, waar slechts weinigen levend uit komen. Iedere dag vecht ze, als enige genezer, voor haar leven en dat van haar medegevangenen. Als de terminaal zieke koningin van de rebellenbeweging Zalindov wordt binnengebracht, krijgt Kiva de taak om haar lang genoeg in leven te houden voor een Trial by Ordeal: een toernooi van vier proeven die gebaseerd zijn op de elementen. Alleen de gevaarlijkste criminelen krijgen deze straf: ze zullen onder de meest extreme omstandigheden lucht, vuur, water en aarde moeten trotseren om vrijgesproken te worden. 

Gebukt onder deze verantwoordelijkheid ontvangt Kiva een gecodeerd bericht van haar familie, met één duidelijke boodschap: ‘Hou haar in leven. We komen eraan.’ De rebellenkoningin kan met geen mogelijkheid meedoen aan het toernooi zonder te sterven en Kiva besluit haar eigen leven op het spel te zetten door in haar plaats mee te doen. Als ze wint zal niet alleen de koningin, maar ook zijzelf haar vrijheid terugkrijgen. Alleen heeft niemand het toernooi ooit overleefd.

Dit boek werd gemarket als een boek voor de liefhebbers van Sarah J. Maas. Nou is dat ook erg logisch want Lynetti Noni is dus ook coauteur aan de Sarah J. Maas boeken! Ik was door deze update al meteen om, want ik ben natuurlijk echte Maas-trash. Het werkte dan ook wel in het voordeel, dat het verhaal ontzettend interessant klinkt! 

Wat als eerste opvalt, is dat dit boek enorm goed beschrijvend is. En dat komt zowel door de schrijfstijl van Lynetti, maar net zo goed door de práchtige kaart die in het boek staat. Soms zijn kaarten een beetje onduidelijk, maar deze totaal niet. Je kunt deze echt naast het verhaal leggen en het gevoel hebben dat je zelf door Zalindov heen loopt en precies weet wat er links en rechts ligt.  

Ik kon al meteen flink genieten van Kiva. Ze stelt zich vaak timide op, om zichzelf te beschermen tegen de mensen die tegen haar zijn, maar wanneer ze samen is met Jaren en Tipp is, komt veel meer haar snappy karakter naar voren, en daar hou ik wel van. Waar het tussenspel tussen haar en Tipp vaak een beetje speels maar ook zorgend van aard is, voelt ze zich bij Jaren veel meer op haar gemak, waardoor juist veel meer haar sarcasme naar voren komt, iets wat ik altijd kan waarderen. 

Ik vond Jaren over het algemeen een beetje saai. Hij heeft een duidelijke toevoeging aan het verhaal, maar ik had er denk ik meer van genoten als hij een ander soort relatie met Kiva had gehad. Daarbij was zijn karakter ook nog niet echt genoeg uitgewerkt, maar door bepaalde omstandigheden in het boek, vermoed ik dat dat met opzet was en we dit later veel meer gaan zien! 

Het boek is op bepaalde momenten wel een beetje voorspelbaar. Je ziet bepaalde acties en plottwists al wel aankomen, maar ik vond het daardoor ook wel weer lekker weg lezen. Je merkt dat de stijl van Sarah J. Maas er ook wel echt in zit verweven, en denk dat daar het voorspelbare wel een beetje door veroorzaakt wordt.

Ik had zelf graag de proeven veel grootser gezien. Ik vond de vuurproef wel erg tof, lekker angsty, maar er waren een aantal proeven die ik graag wat uitgebreider had gezien. Nu is het ook wel weer logisch dat het niet héél uitgebreid kan in korte tijd in een gevangenis, maar ach, ik ben een sensatiezoeker.  

De whodunnit verhaallijn die erin zat, vond ik zelf denk ik wel het leukst! Ik zag het van tevoren niet zo snel aankomen, en dat maakte het juist zo leuk. Ik kan enorm genieten van het proberen te ontdekken waarom er iets misgaat en dan verrast te worden. Dit gebeurt me helaas niet vaak meer, maar ik zag het in dit deel wel erg goed naar voren komen, daar hoop ik zeker meer van te zien! 

Hoewel ik over het algemeen flink heb genoten van het verhaal en de karakters, vond ik de grote plottwist erg abrupt en niet goed genoeg uitgewerkt. Er zaten wel wat kleine hints door het boek verborgen, maar net niet duidelijk genoeg naar mijn mening. De veranderingen die hierbij kwamen kijken, voelde dan ook niet erg passend bij het verhaal. Dat betekent daarentegen niet, dat ik niet enorm uitkijk naar wat deze plottwist gaat brengen. Ik had het juist graag meer door het boek heen gezien, omdat ik het juist zo’n toffe plottwist vind! Ik kijk er dan ook enorm naar uit wat deel 2 gaat brengen!  

Dit boek is een pareltje, zowel van binnen als van buiten! Er zaten wat aandachtspuntjes in die van mij net iets beter verwerkt hadden kunnen worden, maar laten we eerlijk wezen. De Glazen Troon van Sarah J. Maas was ook zeker niet perfect! Ik kijk er dan ook enorm naar uit om de schrijfstijl te zien groeien, aangezien er zo veel potentieel in zit. Ik kan nu al niet wáchten op deel 2 na die toffe plottwist, dus kom maar op! 

7,5/10 

Recensie De Verbannen Koningin

Verbannen, krachteloos en nog even sterfelijk als altijd probeert Jude Duarte haar leven weer op te pakken. Als het verraad van Cardan haar één ding heeft geleerd, is het wel dat macht makkelijker te verwerven is dan vast te houden. Maar Jude is allesbehalve van plan zich gewonnen te geven. Als haar tweelingzus Taryn onverwacht op de stoep staat – in levensgevaar en met een afschuwelijk geheim – vormt zich het eerste idee voor een meesterlijk plan om alles te herwinnen wat Cardan haar heeft afgenomen.
Om haar zus te redden, zal Jude opnieuw moeten doordringen tot het hof van de elfen en haar gevoelens voor Cardan onder ogen moeten zien. Maar Elfhame is niet meer zoals ze het heeft achtergelaten. Het land balanceert op het randje van oorlog en zodra Jude een stap over de grens zet, raakt ze verstrikt in een bloederig politiek conflict. Terwijl een krachtige vloek wordt ontketend en de spanningen een hoogtepunt bereiken, moet Jude voor eens en voor altijd kiezen tussen haar ambitie en haar hart.

We zijn al op het einde! Wauw, wat een top boek was dit! De eerste keer dat ik het boek las, was een paar jaar geleden in het Engels en toen vond ik hem wel oké. In mijn reread in het Nederlands, begreep ik alles veel beter en vond ik het veel toffer om te lezen. Chaupeau ook voor Anne-Marieke Buijs die het boek vertaalt heeft, want dit heeft ze top gedaan!

Ik vond het genieten om Jude in dit boek echt haar plaats te zien vinden. Waar ze in het begin van de Elfhame serie een, met goed recht, ontzettend boos en agressief karakter was, heb je haar in de boeken echt zien groeien naar een formidabele koningin. Hetzelfde geval voor Cardan. Waar deze begon als een agressief karakter dat je echt haatte, kon je niet anders dan toch echt wel verliefd op hem worden in dit boek.

De verhaallijn was enorm sterk opgezet. Je zat er vanaf de eerste pagina weer echt in en het verhaal bleef in mijn mening constant heel spannend en interessant. Waar deel 1 en 2 wat inzakkertjes hadden, had ik dit bij deze niet. Eerder het tegenovergestelde. Ik vond het boek op momenten juist net wat te snel gaan. Vooral in de gevechten op het einde, had ik bepaalde spannende stukken graag wat grootser uitgepakt willen zien. Ik vond dat er een paar grote hoogtepunten in zaten die nog net wel uitgebreider aangepakt hadden kunnen worden. Dit boek was dan ook relatief dun voor een deel drie ten opzichte van de eerste twee delen.

Ik vind dat het boek mooi afgesloten is en ben ook zeker tevreden. De exclusieve content van de brieven vind ik zeker een ontzettend goede toevoeging! Ik ben erg blij dat Boekerij dit in handen heeft kunnen krijgen. Daarover gesproken kunnen we het nog wel over nog meer onderdelen hebben die Boekerij hier goed heeft aangepakt! Want ook deze editie is weer echt prachtig. Met een bronskleurige snede, exclusieve content en artwork aan de binnenkant van dit boek, is dit sowieso een pareltje om te hebben. Een voordeel is dat het innerlijk net zo goed is als het uiterlijk!

Ik vind dat er op het einde nog best wel wat hints zijn gegeven voor extra content. Ik hoop dan ook zeker dat dit gaat komen. Ik vind dat het verhaal van Jude en Cardan echt wel afgesloten is, maar er zijn bepaalde karakters in het boek die zeker nog ruimte hebben voor hun eigen verhaal. En mochten in die verhalen nou Jude en Cardan een paar keer voorbij komen, zou ik daar allesbehalve problemen mee hebben…

Dit boek was spannend, goed afgesloten en heerlijk leesvoer. Ik vind het jammer dat het verhaal voorbij is, maar ben daarentegen wel tevreden met het einde. Dit boek is de perfecte afsluiting van een geweldige boekenserie en ik blijf toch stiekem hopen op meer! Maar voor nu ben ik tevreden met hoe dit is afgesloten en ga ik lekker verder zwijmelen op de art van Jude en Cardan en die heerlijke brieven!

8,5/10

Recensie De Ijzerraaf

Geschreven door: Julie Kagawa
Gepubliceerd door: Harper Collins Holland

Robin Goodfellow. Puck. Gehate en geliefde schelm, grappenmaker, raaf… en de rechterhand en nar van koning Oberon uit Een Midzomernachtdroom. Er doen de wildste verhalen over hem de ronde, maar in De IJzerraaf vertelt hij eindelijk zijn eigen verhaal.

Er is iets gaande in Nimmernimmer. Puck hoort de geruchten voor het eerst op de goblinmarkt, waar een oude vriend zijn hulp inroept. Wanneer hij erachter komt wat er door de onverschilligheid van de mensen ten opzichte van de natuur is wakker gemaakt, weet hij dat hij onmiddellijk in actie moet komen. Samen met oude en nieuwe vrienden neemt hij het op tegen een vijand die zo machtig is, dat die al het leven in de sterfelijke én onsterfelijke wereld bedreigt…

Julie Kagawa weet heel duidelijk wat haar volgers willen, want daar is het boek eindelijk, volledig gewijd aan onze favoriete personage van de Iron Fey serie. Waar ik in die serie nog een beetje mijn interesse moest vinden in Meghan, was ik instant dol op Robin Goodfellow. Of zullen we hem voor nu toch maar Puck noemen… Wat een vervelend, hilarisch rotjoch is dat. Dus toen ik hoorde dat er een boek ging komen vanuit hem, wist ik dat ik deze moest lezen.

Iets wat me erg aansprak in dit boek, was dat we juist ook glimpsen van Robin Goodfellow kregen te zien. De persoon van alle geruchten en verhalen waar hij zich allesbehalve goed gedroeg. Dit waren de stukken die ik zelf het meest interessant vond om te lezen. Je weet van de vorige boeken toch wel dat Puck vooral goed is, maar dat dat niet altijd zo is geweest. Toch had dit naar mijn mening nog wat meer aangedrukt mogen worden. Ik had graag een paar van zijn echt slechte acties willen zien.

In dit boek komen ook een aantal nieuwe personages voor, zoals Nyx. Persoonlijk vond ik haar een leuk karakter, maar niet zo noodzakelijk. Het voelde er meer een beetje in geduwd voor romantiek. Ik vond haar achtergrond daarentegen wel erg interessant, dus ik hoop dat we in een vervolg hier meer op in gaan en ze wat meer diepgang krijgt dan ze nu heeft.

Wat natuurlijk altijd weer genieten was, waren de oude karakters die terugkomen. Iedereen die de Iron Fey boeken heeft gelezen, zal op een bepaald moment Meghan (en natuurlijk net zo goed Ash) gemist hebben en deze kwamen dan ook duidelijk erin terug. Ook hun zoon kwam naar voren en ik denk dat daar nog wel veel ruimte ligt voor karakter groei. Ik hoop hem zeker in de volgende delen te zien. Toch hoop ik bij het vervolg dat er toch nog meer Puck is (en Robin Goodfellow), want dat is toch wat we allemaal willen.

De ‘Big Bad’ van deze serie begon ontzettend interessant. De manier dat deze effect heeft op alle wezens, was heel erg spannend. Er zijn best wel een aantal scenes waar ik op het puntje van mijn stoel heb gezeten! Toch, toen puntje bij paaltje komt, en je naar de climax ging waar je op hoopte, liep deze toch wel een beetje met een sisser af. Ik denk dat dit ook wel een beetje opzettelijk is gedaan door Julie Kagawa, aangezien het al snel duidelijk is dat het ‘probleem’ nog niet is opgelost en er nog iets veel ergers aankomt. Hierdoor ben ik ontzettend benieuwd naar het volgende deel!

Over het algemeen was dit boek vermakelijk, vooral als nostalgie voor de serie waar we allemaal zo veel van houden. Maar er was zeker ruimte voor meer. Gelukkig heeft Julie Kagawa het me interessant genoeg gemaakt om te geloven dat dit in het vervolgdeel ook wel gaat komen! Als je een groot fan bent van de Iron Fey serie is dit zeker een aanrader, al is het maar om je geliefde personages terug te zien. Nu kijk ik ernaar uit om de nieuwe karakters meer te zien groeien. En Puck. Altijd meer Puck.

Recensie Het onzichtbare leven van Addie LaRue

Geschreven door V.E. Schwab
Uitgegeven door Boekerij

Als Adeline LaRue wordt uitgehuwelijkt, smeekt ze om meer tijd en een leven in vrijheid. Haar wens gaat in vervulling, maar tegen een vreselijke prijs. Addie zal eeuwig leven, en is gedoemd te worden vergeten door iedereen die ze ontmoet. Zelfs haar ouders vergeten hun dochter op slag en jagen haar hun huis uit.
Ontheemd en alleen begint Addie aan een betoverend avontuur dat eeuwen en continenten omspant. Van de achttiende-eeuwse salons van Parijs tot de straten van het moderne New York: Addie leert overal overleven. Maar terwijl haar tijdgenoten de geschiedenisboeken in gaan, blijft Addie onopgemerkt bestaan. Dag na dag, jaar na jaar.
Tot ze op een dag een boekhandel in stapt en iemand haar voor het eerst in driehonderd jaar herkent…

Toen ik dit boek voor de eerste keer zag, was ik al meteen geïntrigeerd. Ik vind V.E. Schwab een fantastische schrijfster, maar dit was totaal anders dan alles wat ik tot nu toe van haar heb gelezen. Maar het verhaal klonk erg interessant. Ik was wel een beetje huiverig, omdat het nogal een flink boek is. Toch had ik van veel mensen al gehoord dat hij echt fantastisch was, dus toen Boekerij aan mij vroeg of ik dit boek wilde recenseren, kon ik dit niet laten gaan. En wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb!

Dit boek leest zo ontzettend fijn. Dat was het eerste wat me opviel. Elk woord is over nagedacht en kleine dingen die op het begin voorkomen en niet echt een belangrijk onderdeel lijken te zijn, komen later toch weer opduiken. Door het hele boek heen schiet je van de jaren 1700 naar de tegenwoordige tijd, in 2014. Je zou denken, dit wordt na een tijdje irritant, maar dat is totaal niet zo. Want je wil zo graag weten wat er allemaal in het verleden is gebeurt, maar daarbij wil je ook weten wat er gebeurt met Addie in 2014, wanneer alles verandert. Hierdoor loopt het heerlijk in elkaar over.

Maar er is één ding waardoor dit boek zo ontzettend goed is. En dat is Addie LaRue. Wauw. Wat een complex, intrigerend, bizar en prachtig personage is Addie. Van een jong meisje in 1700 dat een deal maakt die allesbehalve verstandig, maar wel logisch is, tot ze een vrouw in 2014 is die zelfstandig en hardvochtig is, met een hart die keer op keer gebroken is. Elk ding dat ze meemaakt, bouwt aan haar karakter. Ze is geen perfect personage. Ze is niet volledig goed, maar ook zeker niet slecht. Ze is zo echt, zelfs al kan ze niet echt zijn, aangezien ze 300 jaar oud is. Ze is zonder twijfel één van de meest gelaagde personages waar ik ooit over heb gelezen. Je hart breekt elke keer wanneer mensen haar vergeten, maar ze blijft voor zichzelf vechten en daardoor wordt je zelf steeds weer verliefd op haar.

Dit boek is ook zeker een goede keuze voor mensen die houden van kunst en geschiedenis. Belangrijke gebeurtenissen zitten er heel netjes in verwerkt, zonder dat het een bom aan informatie wordt. Het boek is daarbij opgedeeld in verschillende delen, en elk deel start met een kunstwerk. Elk kunstwerk heeft te maken met het volgende gedeelte van het boek. Dat maakt dat dit geen overkill aan informatie is, maar je wel meer leert over dingen die door de jaren heen, toch weer een beetje vergeten zijn.

De relatie tussen Addie en Luc vond ik zo interessant. Deze is constant veranderende, haat en liefde volledig door elkaar geweven. Dit vond ik zelf een stuk fascinerender dan de liefde tussen Henry en Addie. Henry is zeker een interessant personage. V.E. Schwab heeft ontzettend goed uitgelegd hoe iemand dealt met hoogsensitiviteit. Hij voelt ontzettend veel, vooral wanneer het niet goed gaat. Maar naast dat, vond ik Henry zelf niet echt heel boeiend.

Wat ik wel even wil benoemen is hoe normaal V.E. Schwab over seksualiteiten praat en dat is ZO. FIJN. Dit had ze ook al in andere boeken van haar, maar ik vond het zo prettig lezen dat Addie, (dit is wat ik denk, dit wordt niet benoemd in het boek) panseksueel is. Ze wordt verliefd op een persoonlijkheid en ze heeft echt wel duidelijke voorkeuren (hallo zwarte krullen), maar ze krijgt regelmatig gevoelens voor creatieve zielen, hoewel hier ook wel een egoïstische reden bij zit, die ik niet ga benoemen. Maar het maakt haar niet uit of het een man of vrouw is. Dit is bij Henry ook het geval. Hij heeft een duidelijke voorkeur voor vrouwen, maar heeft ook gevoelens voor mannen en dit wordt op zo’n normale manier in dit boek verwerkt en dat vind ik zelf echt heel goed en daar mogen veel schrijvers een voorbeeld aan nemen.

Dit boek gaat over liefde, over offers brengen voor jezelf en voor anderen, over geschiedenis, over kunst en over Addie, een van de mooiste personages ooit beschreven. Dit boek is in één deel prachtig en perfect afgerond en ik huil niet snel bij boeken, maar dit boek heeft me volledig vastgepakt en toen ik er klaar mee was, brak mijn hart ook. Iedereen vergeet Addie LaRue, maar ik zou willen dat ik elke keer dit boek kon vergeten zodat ik hem opnieuw kon lezen en opnieuw verrast kon worden. Dit boek is van begin tot einde een parel, een uniek boek en ik denk niet dat ik dit verhaal snel los zal kunnen laten. Ik kan dit boek aan iedereen adviseren. Dit boek is inderdaad genre-overstijgend en maakt hem daarom voor zo veel mensen het perfecte boek om te lezen.

10/10

Ik heb dit boek ontvangen in ruil voor een eerlijke recensie.

De Gevallen Koning recensie

Jude is erin geslaagd om Cardan, de koning van Elfhame, aan haar wil te onderwerpen. Voor een jaar en een dag is hij slechts een marionet, terwijl Jude over zijn koninkrijk heerst. Meer dan ooit moet ze het hoofd bieden aan hofintriges, wisselende bondgenootschappen en aan de slinkse Cardan, die tot alles in staat is om zijn macht terug te krijgen.

Dan slaat het verraad toe, dichterbij dan Jude had kunnen vermoeden. Als ze zichzelf en haar familie in leven wil houden, zal ze de verrader moeten ontmaskeren en haar gevoelens voor Cardan in bedwang moeten houden. Terwijl Jude al haar sluwheid inzet om te overleven, tikken haar dagen op de troon onverbiddelijk voorbij.

Net als het vorige deel is ook deze editie weer uitgevoerd in een prachtige editie met artwork, zilveren edges en een toffe brief van Holly Black zelf. Dit pareltje staat weer prachtig in de kast! Maar een boek kan er nog zo tof uitzien, als de inhoud niks is, voelt het toch een beetje dubbel. Gelukkig is dit boek FANTASTISCH.

Jude is in een situatie waar ze constant achterom moet kijken of er niemand is die haar probeert een mes in de rug te steken. Toen ze de deal maakte met Cardan, dacht ze dat het allemaal wel goed zou komen. Maar nu, maanden later, komt et einde veel te snel in zicht en gaat er een hele hoop mis. Toch blijft ze haar vrouwtje staan. Ik ben dol op haar. Jude is een enorm complex personage die, als puntje bij paaltje komt, zichzelf altijd op de eerste plek zet. Hier kan ik alleen maar van genieten. Jude is een powerhouse en niet bang is om verder te gaan waar anderen stil blijven staan.

Ook Cardan is weer genieten in dit boek. Aan de ene kant is hij woedend over wat Jude hem heeft aangedaan, maar hij begint er steeds meer van te genieten, iets wat Jude niet verwacht had. Hij blijft, op zijn eigen…charmante manier proberen om toenadering te zoeken naar Jude, maar dit gaat allesbehalve goed. Hoewel je denkt hem volledig door te hebben, laat hij in een fantastische plottwist zien dat je Faeries nooit helemaal door kunt hebben.

Een ander personage dat ik in dit boek ontzettend interessant vond, was Nicasia. In deel 1 was het toch maar een irritant kind dat in de weg zit, maar in dit deel leer je veel meer over haar kennen en de onderwaterwereld waar ze vandaan komt, iets wat een belangrijk onderdeel in dit boek vormt. En wat is dit prachtig uitgelegd. Hoe morbide die onderwaterwereld ook is, ik zou er met veel plezier naartoe gaan. Nicasia word toch echt een personage waarvan je gaat houden om haar te haten en ik vind het geweldig.

Door het hele boek heen voel je dat je ergens naartoe werkt. Op sommige momenten wordt het hierdoor wat langdradig, maar wanneer je eenmaal op het punt bent, kun je niet anders zeggen, dan dat het volledig waard was. Door het hele boek zit je op het puntje van je stoel en kun je niet wachten wat het volgende is wat er gaat gebeuren. En toch zie je het totaal niet aankomen. Ik genoot nog meer van dit boek dan van deel 1. De intriges, de plottwists, de personages, wat een fantastisch boek. Ik kan niet wachten wat deel 3 gaat brengen!

9/10

De Wrede Prins recensie

Geschreven door Holly Black
Uitgegeven door Boekerij

Toen Jude zeven was, kwam er een vreemde man langs: een man met gekke kleren, puntige oren en een donderstem. Voor Jude wist wat er gebeurde, haalde hij een zwaard tevoorschijn en vermoordde daarmee haar ouders. Jude en haar zusjes moesten met hem mee, ver weg naar het elfenland Elfhame. Tien jaar later is Jude een opstandige jonge vrouw. Ze heeft het zwaar in Elfhame: ze wordt gediscrimineerd om haar menselijke afkomst en soms zelfs bedreigd. De arrogante prins Cardan is het ergst van allemaal, dus waarom krijgt ze het altijd zo warm als hij in de buurt is? Het tij keert als Jude door Cardans broer, kroonprins Dain, wordt ingeschakeld als spion. Naarmate haar spionnentraining vordert, krijgt ze meer zelfvertrouwen en maakt ze nieuwe vrienden. Eindelijk lijkt ze haar plek te hebben gevonden. Maar in Elfhame is niets wat het lijkt, en wie hoog vliegt, kan diep vallen…

Ik ben verliefd op deze serie. Al zeker twee jaar. Ik heb het eerste deel ooit in Engeland gekocht en ik was meteen verkocht. Maar toen ik hoorde dat hij vertaald werd, was ik zo blij, het boek is het zo waard. Maar ik had echt niet verwacht dat hij zo mooi zou worden! De prachtige gouden randen, de hidden cover en vooral de prachtige illustraties. Ik ben verkocht. Maar genoeg over het uiterlijk.

Dit boek is van begin tot einde een rollercoaster. In een doolhof. Elke keer dat je denkt dat het verhaal een bepaalde richting in gaat, blijkt het uiteindelijk weer niet te kloppen en ga je een onverwachte zijlijn in die je niet eens zag aankomen. En dit gaat door tot de laatste pagina’s. Het is niet vaak dat ik nog verrast word, maar dit boek heeft me constant op het verkeerde been gezet.

Ik heb een flinke girl crush op Jude. Ze is badass, slim, stoer, ontzettend onsubtiel en ik vind het heerlijk. Ze is fantastisch. Ik hou van hoofdpersonages die hun nadelen tot een voordeel omvormen, zonder dat ze ineens allemaal speciale krachten krijgen. Jude werkt hard om haar doelen te bereiken en is niet bang om er slachtoffers voor te maken.

Ik lees regelmatig boeken zowel in het Engels als Nederlands, en er zijn wel wat momenten waarop ik een beetje hik tegen de vertalingen, maar bij dit boek had ik dat totaal niet. De vertaler heeft perfect de tone of voice overgenomen die hoorde bij dit boek en alles zo mooi geschreven. Hier kon ik dan ook erg van genieten.

Ik heb ontzettend genoten van dit boek en ben Boekerij dan ook erg dankbaar om ambassadeur te zijn van deze serie. Ik vind het zo heerlijk als boeken me verrassen en er badass personages in voorkomen. En al helemaal als zulke fantastische verhalen ook nog eens in een wonderschoon jasje zijn gestopt. Ik kan nou al niet wachten om de volgende delen te bewonderen, maar daar moeten we nog even geduld voor hebben. Maar deze prachtige serie is dat zeer zeker waard!

8/10

@TheQueenOfGeek

Recensie Huis van Aarde en Bloed

Bryce Quinlan geniet met volle teugen van alles wat Crescent City te bieden heeft. Maar dan worden er meerdere gruwelijke moorden gepleegd en stort haar leven volledig in. Twee jaar later doet ze alles om zich zoveel mogelijk af te leiden. Maar wanneer de moorden weer beginnen, wordt Bryce gedwongen samen met de gevallen engel Hunt Athalar op zoek te gaan naar wie of wat de boel op zijn kop zet. De vraag is, is de waarheid de consequenties waard…?

Ik kon niet wáchten om dit boek te lezen. Ik ben erg fan van de boeken van Sarah J. Maas, maar regelmatig zijn haar eerste delen niet altijd even sterk in mijn mening. Dus ik was benieuwd hoe dit zou zijn met haar eerste adult verhaal. Dus ik dompelde me volledig onder in dit verhaal, wat ook niet moeilijk was met 936 pagina’s…

Lees de rest van mijn recensie hier op Fantasywereld.

123