Tagarchief bestofya

Waarom Hof van IJs en Sterren wél een goed boek is

Vaak hoor ik mensen zeggen dat ze Hof van IJs en Sterren een nutteloze toevoeging vinden aan de Hof van Doorns en Rozen storyline. Nou heeft iedereen het recht op zijn eigen mening, maar wil met dit blogje uitleggen waarom ik dit zelf niet vind.  

Lees niet verder als je het boek niet gelezen hebt, er staan spoilers in deze blog!

De originele trilogie van Hof van Doorns en Rozen is een high fantasy, gevuld met actie. Dat is dit boek dus niet. Hof van IJs en Sterren is een boek over hoe je dealt met de nasleep van oorlog en het dealen met trauma en verlies, en het herbouwen van je leven na dit alles. Het heeft geen actie, maar geeft de lezer juist een dieper zicht op de gedachtegangen en moralen van zowel de hoofdkarakters als de, op dit moment, bijrollen. Maar als de actie hetgeen was wat je het meest boeide, dan is dit boek inderdaad niks voor jou. 

Iets wat ik bijvoorbeeld zelf heel mooi vond was aan dit boek, was dat we veel meer leerden over Cassian. Over zijn geschiedenis en zijn moeder en waarom het toch zo belangrijk voor hem is dat de vrouwen ook getraind worden, en niet alleen de mannen. Vaak werd hij geportretteerd als een grappige bruut, maar nu krijgen we meer een inzicht in wie hij daadwerkelijk is. 

Zelfs al haat ik Nesta met het vuur van een duizend zonnen, ik vond haar hoofdstukken in het boek ontzettend interessant. Ze is iemand die echt niet kan dealen met haar verdriet en heeft haar gevoelens afgestompt. Ik vind dat Sarah haar hoofdstukken heel goed en gedetailleerd heeft beschreven. Je begint steeds meer te begrijpen waarom ze is hoe ze is. 

Maar het beste gedeelte van dit boek vond ik Feyre’s hoofdstukken. In deze hoofdstukken ontdek je stapje voor stapje hoe Feyre steeds meer haar trauma’s een plekje geeft door deze te schilderen, en om uiteindelijk dit ook te gebruiken om kinderen met trauma’s te helpen. Ik denk dat Sarah de lezer hiermee ook een wijze les wil geven van, probeer je trauma’s een plaats te geven, door trauma’s van je af te schrijven/tekenen/schilderen en deze een fysiek plekje te geven. De stappen die Feyre doorgaat in dit boek om dit te doen, kunnen ook echt een steun zijn degenen die dit nodig hebben. 

Ja, de veel te overdreven seksscène was niet echt passend bij de rest van het boek, maar ik denk dat we maar moeten accepteren dat wat Sarah ook schrijft, smut er maar gewoon bij hoort ;).

Voor iedereen die uitkeek naar meer actie, is Hof van IJs en Sterren zeker geen aanrader. Maar voor iedereen die wil zien hoe onze favoriete personages op realistische wijze dealen met de nasleep van traumatische ervaringen, kan dit boek van serieuze waarde zijn. En mocht je nou gewoon zin hebben in een flink over de top seksscène, dan veel plezier!

TheQueenOfGeek

Het Schaduwjaar

Geschreven door Kim Liggett
Uitgegeven door Best Of YA

Meisjes hebben magie. De magie om mannen te verleiden en andere speciale krachten. Voordat ze zestien worden, worden ze naar de bossen gestuurd om daar een jaar te leven en hun magische krachten te verliezen. Maar voordat het zo ver is, worden bepaalde meisjes uitgekozen om te trouwen met een man uit het dorp. Thierry is hier niet bang voor. Ze weet dat niemand met haar wil trouwen en zij wil dit zelf ook echt niet. Ze droomt over een wereld waar vrouwen een beter leven hebben, zelfs al is dromen verboden. Maar dan is het tijd voor haar genadejaar en niets is wat het lijkt, vanaf het moment dat de meisjes uitgehuwelijkt worden. Hoe gaat Tierney het overleven, wanneer niet alleen de stropers hun vijand is, maar ze dit allemaal voor elkaar zijn…?

Dit boek was…mindblowing. Ik was verkocht vanaf de eerste pagina. Voordat ik aan dit boek begon, was ik bang dat het weer erg manhatend zou zijn, iets wat ik helaas de laatste tijd veel zie in feministisch ingestelde boeken, maar bij dit boek was dit totaal niet in. De mannen in het dorp weten echt niet beter, en er zitten zowel goede als slechte mannen tussen, wat het verhaal veel realistischer maakt. Ik kreeg vanaf het begin al meteen Hunger Games vibes, maar waar deze nog redelijk zachtaardig is, is deze keihard.

Tierney is een van de beste personages waar ik ooit over gelezen heb. Een feministische vrouw in een male focused society is natuurlijk al erg heftig, maar Tierney probeert toch altijd weer het juiste te doen, zelfs al zit iedereen haar tegen. Zelfs wanneer de andere meisjes uit het Genadejaar haar tegenwerken, blijft zij alles doen om ze te helpen. Ze is vooruitstrevend, zorgzaam en slim. Ik heb me op geen enkel moment geïrriteerd aan haar personage, ze is zo boeiend.

Ik wist daarentegen niet wat blindende haat was, totdat Kiersten in beeld kwam. Wat. Een. Bitch, niet normaal. Ik vind Kim Liggett daardoor alleen maar nog beter worden als schrijfster. Want hoe goed is een boek zonder een echte slechterik? En hoewel je Kiersten toch wel snapt, haat je haar toch zo intens met alles wat ze flikt door het boek heen. Ik heb nog nooit eerder zo gewenst dat een personage zou sterven, of dat daadwerkelijk gebeurt, ga ik natuurlijk niet zeggen ;).

Het mooiste aan het boek vond ik toch wel de ontdekkingen die je doet op het einde. Je wordt regelmatig op het verkeerde been gezet en op het einde krijg je antwoorden op vragen waarvan je eigenlijk niet eens wist dat je ze had, wat het verhaal des te beter maakte. Ik heb er zelfs over nagedacht om het boek nogmaals te herlezen of ik bepaalde dingen had kunnen zien aankomen, maar hier was mijn TBR het helaas niet mee eens.

Wat een snoeihard, misselijkmakend, hartbrekend en prachtig juweeltje is dit boek zeg. Ik kan niet wáchten om te zien wat Elizabeth Banks met de film gaat doen, ik kijk er nu al naar uit om nogmaals flink te haten op Kiersten en daarnaast liggen ook de zakdoekjes al klaar…

10/10

1