Tagarchief recensie

De Wrede Prins recensie

Geschreven door Holly Black
Uitgegeven door Boekerij

Toen Jude zeven was, kwam er een vreemde man langs: een man met gekke kleren, puntige oren en een donderstem. Voor Jude wist wat er gebeurde, haalde hij een zwaard tevoorschijn en vermoordde daarmee haar ouders. Jude en haar zusjes moesten met hem mee, ver weg naar het elfenland Elfhame. Tien jaar later is Jude een opstandige jonge vrouw. Ze heeft het zwaar in Elfhame: ze wordt gediscrimineerd om haar menselijke afkomst en soms zelfs bedreigd. De arrogante prins Cardan is het ergst van allemaal, dus waarom krijgt ze het altijd zo warm als hij in de buurt is? Het tij keert als Jude door Cardans broer, kroonprins Dain, wordt ingeschakeld als spion. Naarmate haar spionnentraining vordert, krijgt ze meer zelfvertrouwen en maakt ze nieuwe vrienden. Eindelijk lijkt ze haar plek te hebben gevonden. Maar in Elfhame is niets wat het lijkt, en wie hoog vliegt, kan diep vallen…

Ik ben verliefd op deze serie. Al zeker twee jaar. Ik heb het eerste deel ooit in Engeland gekocht en ik was meteen verkocht. Maar toen ik hoorde dat hij vertaald werd, was ik zo blij, het boek is het zo waard. Maar ik had echt niet verwacht dat hij zo mooi zou worden! De prachtige gouden randen, de hidden cover en vooral de prachtige illustraties. Ik ben verkocht. Maar genoeg over het uiterlijk.

Dit boek is van begin tot einde een rollercoaster. In een doolhof. Elke keer dat je denkt dat het verhaal een bepaalde richting in gaat, blijkt het uiteindelijk weer niet te kloppen en ga je een onverwachte zijlijn in die je niet eens zag aankomen. En dit gaat door tot de laatste pagina’s. Het is niet vaak dat ik nog verrast word, maar dit boek heeft me constant op het verkeerde been gezet.

Ik heb een flinke girl crush op Jude. Ze is badass, slim, stoer, ontzettend onsubtiel en ik vind het heerlijk. Ze is fantastisch. Ik hou van hoofdpersonages die hun nadelen tot een voordeel omvormen, zonder dat ze ineens allemaal speciale krachten krijgen. Jude werkt hard om haar doelen te bereiken en is niet bang om er slachtoffers voor te maken.

Ik lees regelmatig boeken zowel in het Engels als Nederlands, en er zijn wel wat momenten waarop ik een beetje hik tegen de vertalingen, maar bij dit boek had ik dat totaal niet. De vertaler heeft perfect de tone of voice overgenomen die hoorde bij dit boek en alles zo mooi geschreven. Hier kon ik dan ook erg van genieten.

Ik heb ontzettend genoten van dit boek en ben Boekerij dan ook erg dankbaar om ambassadeur te zijn van deze serie. Ik vind het zo heerlijk als boeken me verrassen en er badass personages in voorkomen. En al helemaal als zulke fantastische verhalen ook nog eens in een wonderschoon jasje zijn gestopt. Ik kan nou al niet wachten om de volgende delen te bewonderen, maar daar moeten we nog even geduld voor hebben. Maar deze prachtige serie is dat zeer zeker waard!

8/10

@TheQueenOfGeek

Recensie Izombie seizoen 4

Spoilers als je seizoen 1 t/m 3 nog niet gezien hebt!

De wereld staat op zijn kop. Ofja, Seatlle. De mensen weten eindelijk van het bestaan af van zombies en velen zijn er ook in veranderd. Het is aan Fillmore Graves om de orde in de hand te houden. Maar wat als deze tegenover alles staan waar Liv Moore voor staat..

Al drie seizoenen kijk ik met veel plezier naar Izombie, dus toen ook eindelijk seizoen 4 op Netflix stond, kon ik niet wachten met het te gaan kijken. Seizoen 3 was geëindigd op een flinke cliffhanger, dus ik was zeer benieuwd hoe het nu verder zou gaan.

Over het algemeen vond ik het seizoen weer een goede combinatie van een grote hoeveelheid humor en een ontzettend sterk verhaal. Het hoofdverhaal wordt over het algemeen steeds duisterder en daarmee ook spannender, waardoor ik toch geboeid bleef om door te blijven kijken.

Daarentegen vond ik het concept van ‘hersenen eten en moorden oplossen’ langzaamaan een beetje saai worden. Ze blijft goed in typetjes spelen, maar het begint herhalend te worden. Daarnaast heeft ze al zo veel typetjes gehad dat er niet meer echt iets vernieuwend tussen zit.

Het einde was daarentegen wel weer erg interessant, iets wat vaak is bij deze serie. De laatste afleveringen waren spannend en ook best gruwelijk, wat ik zelf best kon waarderen. Ik ben daarentegen wel blij dat er nu nog maar één seizoen komt en het dan ook officieel voorbij is. De serie is te goed om hem te lang te laten doordruppelen. Ik ben erg benieuwd wat de makers nog in petto hebben voor het laatste seizoen!

7/10

Wat vonden jullie van het vierde seizoen?

Het Schaduwjaar

Geschreven door Kim Liggett
Uitgegeven door Best Of YA

Meisjes hebben magie. De magie om mannen te verleiden en andere speciale krachten. Voordat ze zestien worden, worden ze naar de bossen gestuurd om daar een jaar te leven en hun magische krachten te verliezen. Maar voordat het zo ver is, worden bepaalde meisjes uitgekozen om te trouwen met een man uit het dorp. Thierry is hier niet bang voor. Ze weet dat niemand met haar wil trouwen en zij wil dit zelf ook echt niet. Ze droomt over een wereld waar vrouwen een beter leven hebben, zelfs al is dromen verboden. Maar dan is het tijd voor haar genadejaar en niets is wat het lijkt, vanaf het moment dat de meisjes uitgehuwelijkt worden. Hoe gaat Tierney het overleven, wanneer niet alleen de stropers hun vijand is, maar ze dit allemaal voor elkaar zijn…?

Dit boek was…mindblowing. Ik was verkocht vanaf de eerste pagina. Voordat ik aan dit boek begon, was ik bang dat het weer erg manhatend zou zijn, iets wat ik helaas de laatste tijd veel zie in feministisch ingestelde boeken, maar bij dit boek was dit totaal niet in. De mannen in het dorp weten echt niet beter, en er zitten zowel goede als slechte mannen tussen, wat het verhaal veel realistischer maakt. Ik kreeg vanaf het begin al meteen Hunger Games vibes, maar waar deze nog redelijk zachtaardig is, is deze keihard.

Tierney is een van de beste personages waar ik ooit over gelezen heb. Een feministische vrouw in een male focused society is natuurlijk al erg heftig, maar Tierney probeert toch altijd weer het juiste te doen, zelfs al zit iedereen haar tegen. Zelfs wanneer de andere meisjes uit het Genadejaar haar tegenwerken, blijft zij alles doen om ze te helpen. Ze is vooruitstrevend, zorgzaam en slim. Ik heb me op geen enkel moment geïrriteerd aan haar personage, ze is zo boeiend.

Ik wist daarentegen niet wat blindende haat was, totdat Kiersten in beeld kwam. Wat. Een. Bitch, niet normaal. Ik vind Kim Liggett daardoor alleen maar nog beter worden als schrijfster. Want hoe goed is een boek zonder een echte slechterik? En hoewel je Kiersten toch wel snapt, haat je haar toch zo intens met alles wat ze flikt door het boek heen. Ik heb nog nooit eerder zo gewenst dat een personage zou sterven, of dat daadwerkelijk gebeurt, ga ik natuurlijk niet zeggen ;).

Het mooiste aan het boek vond ik toch wel de ontdekkingen die je doet op het einde. Je wordt regelmatig op het verkeerde been gezet en op het einde krijg je antwoorden op vragen waarvan je eigenlijk niet eens wist dat je ze had, wat het verhaal des te beter maakte. Ik heb er zelfs over nagedacht om het boek nogmaals te herlezen of ik bepaalde dingen had kunnen zien aankomen, maar hier was mijn TBR het helaas niet mee eens.

Wat een snoeihard, misselijkmakend, hartbrekend en prachtig juweeltje is dit boek zeg. Ik kan niet wáchten om te zien wat Elizabeth Banks met de film gaat doen, ik kijk er nu al naar uit om nogmaals flink te haten op Kiersten en daarnaast liggen ook de zakdoekjes al klaar…

10/10

Recensie Zonderling

Geschreven door Laini Taylor
Uitgegeven door Best Of YA

Laszlo Zonderling is een dromer met veel bijzondere fascinaties, maar één hele specifieke: de stad Ween. Hoewel iedereen zegt dat de stad niet bestaat, is Laszlo ervan overtuigd van wel. Al zijn bevindingen slaat hij op, maar wanneer al deze van hem afgenomen worden, begint hij de moed op te geven. Tot op een dag Godslayer, held van Ween verschijnt. De stad heeft hulp nodig. Laszlo zal al zijn kennis in de strijd moeten gooien om te helpen met dit mysterieus probleem. Maar wanneer hij in contact komt Sarai, een blauwe godin, vraagt hij zich af of het probleem wat Godslayer ziet, niet Laszlo’s grote droom is. Laszlo zal snel moeten beslissen aan welke kant hij staat, voordat het te laat is…

Lees hier de volledige recensie!

@TheQueenOfGeek

Recensie Stalking Jack The Ripper

Geschreven door Kerri Maniscalco
Uitgegeven door Little, Brown & Company

Audrey Rose Wadsworth is nieuwsgierig. Terwijl de dames van haar leeftijd en afkomst drukker bezig zijn met thee drinken, naaien en roddelen, is Audrey druk bezig met het ontleden van een lichaam. Dit moet natuurlijk wel in het geheim, want het is tegen alles waar haar familie voor staat, maar haar oom heeft geen keuze. Met een seriemoordenaar rondlopende, is elke hulp meegenomen… Samen met de intelligente, maar arrogante Thomas Crasswell gaat Audrey op zoek naar de moordenaar. Maar wat als deze een stuk dichterbij dan verwacht is…

Ik keek ontzettend uit naar dit boek. Veel mensen hadden het me geadviseerd en het klonk ook echt goed, dus ik kon niet wachten om eraan te beginnen. Als echte Sherlock fan was het alweer lang geleden dat ik een goede whodunnit had gelezen. Helaas was dit het niet. 

Er waren best wel wat goede dingen aan dit boek. De schrijfstijl was prachtig en paste erg goed bij de tijd waarin dit boek zich afspeelt. Daarnaast vond ik Audrey een fantastisch karakter. Ze is vrouwelijk en prachtig, maar ook nieuwsgierig en krachtig, iets wat ik erg kan waarderen in een vrouwelijk karakter. Ik genoot veel van haar scenes. Behalve op de momenten dat Thomas Cresswell in beeld kwam. 

Voordat ik dit boek ging lezen, had ik veel goeds gehoord over Thomas, maar ik vond er helemaal niets aan. Hij is het typische wannabe charmante en arrogante typetje waar ik niks mee heb. Ik vind persoonlijk de originele, autistische Sherlock nog charmanter dan deze kerel. En ook Audrey irriteerde zich regelmatig aan hem, maar als hij dan ook maar iets zei dat in de buurt kwam van een compliment (meestal in de vorm van een compliment naar zichzelf), vond ze hem ineens helemaal charmant. Ik begreep er niks van. Op sommige momenten had hij wat mooie sarcastische momenten, maar over het algemeen vond ik hem een onnodig karakter. 

Maar hetgeen waar ik het meest teleurgesteld over was, was de dader. Geen zorgen, ik blijf spoilerloos, maar ik zag op 10% van het boek de dader al mijlenver aankomen. Het was zo overduidelijk! Maar nee, het vingertje werd constant naar een ander karakter gewezen, waardoor je juist wist dat dat het niet was. Ik wilde het liefst al deze scenes overslaan. Helaas was dit dan ongeveer de helft van het boek geweest. 

De beredenering waarom The Ripper deed wat hij deed, vond ik wel erg interessant. Het was een reden die ik niet meteen aan zag komen, maar die ik wel logisch vond! Daarentegen waren er wel losse eindjes die iets te makkelijk geknoopt werden. Zoals de achterliggende reden waarom de Ripper de vrouwen verminkte. Die was totaal niet logisch en ook niet passend bij de rest van The Ripper’s logica. Ook dat was weer erg teleurstellend. 

De schrijfstijl zelf was prachtig, waardoor ik het wel fijn lezen vond en daarbij vond ik Audrey zelf erg interessant. Maar Thomas, totaal niet mijn ding. Ieder zijn smaak, maar zeker niet de mijne. Geen idee of ik het tweede deel ga lezen. Ik vond het verhaal wel interessant klinken. Maarja, dat vond ik bij dit deel ook, en kijk wat daaruit kwam…

5/10

@TheQueenOfGeek
1